Zuster Maria Beirens krijgt eigen straat in Wijnegem
Lees meer
"Dragen de naam van Laura Vicuña met trots"
Op 22 januari herdenken we Laura Vicuña, een Chileens meisje dat bekend stond om haar religieuze toewijding en zalig werd verklaard als beschermheer van slachtoffers van misbruik. Zuster Ann Meyvisch leeft en werkt in de internaatsgemeenschap 'Laura Vicuña' in Wijnegem. "We dragen bewust haar naam. Omdat haar leven me diep raakt en omdat ik elke dag jongeren ontmoet die met gelijkaardige kwetsbaarheden leven”, vertelt zuster Ann.
Laura Vicuña werd geboren op 5 april 1891 in Santiago, Chili. Door de Chileense burgeroorlog moest haar familie vluchten naar Argentinië. "Na de dood van haar vader belandde het gezin in een erg moeilijke situatie", legt zuster Ann uit. “Haar moeder ging samenwonen met een gewelddadige landbouwer, Manuel Mora. Voor Laura was dat allesbehalve veilig.”
Thuis op internaat
Laura en haar zusje kwamen terecht in een internaat van de Zusters van Don Bosco. “Daar voelde ze zich voor het eerst echt thuis", vertelt zuster Ann. “Het was voor haar een veilige haven, een plek met structuur en zorg. Iets wat veel kinderen vandaag ook zo hard nodig hebben.”
Maar die veiligheid was niet vanzelfsprekend. “Tijdens de vakanties werd Laura opnieuw geconfronteerd met geweld", zegt zuster Ann. “Mora viel haar lastig. Laura wilde haar moeder beschermen tegen dat destructieve leven. Ze gaf haar leven in de hoop dat haar moeder Mora zou verlaten en zich met God zou verzoenen.”
Ook wij zien kinderen die opgroeien in kwetsbare gezinssituaties
Laura werd, terwijl ze al ernstig ziek was, tijdens een ruzie met geweld geslagen. "Tien dagen later overleed ze, op 22 januari 1904. Ze was amper dertien jaar oud.” In 1988 werd Laura Vicuña zalig verklaard door paus Johannes Paulus II.
Volgens zuster Ann blijft Laura’s verhaal vandaag bijzonder actueel. “In ons internaat in Wijnegem zien we kinderen die, net als Laura, opgroeien in kwetsbare gezinssituaties. Soms is de zorg thuis tijdelijk niet voldoende of is er onveiligheid. Ook deze kinderen dragen vaak te veel verantwoordelijkheid op jonge leeftijd.”
“Net zoals Laura zoeken onze jongeren een plek waar ze zich veilig voelen,” zegt zuster Ann. “Wij willen voor hen die veilige thuishaven zijn. Een plek waar ze tot rust mogen komen en waar we samen werken aan hun veerkracht en toekomst.”
Laura Vicuña blijft een teken van hoop, veerkracht en liefde
Wat zuster Ann vooral raakt, is Laura’s innerlijke kracht. “Ondanks alles bleef ze hoopvol en zorgzaam,” vertelt zuster Ann. “Dat is ook wat wij hier proberen te versterken: dat kinderen, ondanks hun ‘rugzakje’, opnieuw vertrouwen krijgen in zichzelf en in het leven.”
Laura’s geloof gaf haar daarbij altijd houvast. “Daarom dragen wij haar naam met trots,” besluit zuster Ann. “Laura Vicuña blijft voor ons en voor onze jongeren een teken van hoop, veerkracht en liefde.”
